شبیه شعر و اسمان تو را سرود میکنم                         شبیه تر به کهکشان تو را سکوت میکنم

عبور میکنم ز تو، به هر بهانه ای ولی                        شبیه ادم از جنان، به تو هبوط میکنم

ستاره تنها

  جوابیه (کازیسمو):

سرود کرده ای مرا، چو شعرهای خواندنی

                                             ولی بدان که باز هم، تویی که وحی عالمی

سکوت کهکشانیم، چراغ راه عاشقیست

                                              چه کرده ای تو با دلم، که خوب در خیالمی

نگاه می کنم به تو، چو سیبکی به آدمی

                                                   هبوط کن به خاطرم، اگر هنوزم آدمی!

تپش قلب دلیلی دارد!

 من سوالی دارم، تپش قلب من از بابت چیست؟

 من به دنبال کسی میگردم که دلیل تپش قلب مرا می داند!

 جوابیه اول (کازیسمو):

تپش قلب کسی

                تپش قلب تو را

                                زده اینگونه رقم

اگر آن بنده منم

                 تهی ام کرده ای از غصه و غم

 فرستنده ی شعر اول!:

در میان تپشی کز تپش قلب تو جان میگیرد

                                        خون دل می چکد از آینه ی تقدیرم

  جوابیه دوم (کازیسمو):

آینه ی تقدیر تو،  جام شراب من است

                           خون دلت پشت هم، سر بکشم مستوار!

سکانس ِ آخر وجودم
بد جور بوی زندگی می دهد
.
.
.
می خواهم بخوابم
صعود نزدیک است
حصاری نیست
دیواری نیست

حافظ:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند بخارا را

صائب تبریزی:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را
هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

شهریار:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم تمام روح اجزا را
هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

محمد عیادزاده:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
خوشا بر حال خوشبختش، بدست آورد دنیا را
نه جان و روح می بخشم نه املاک بخارا را
مگر بنگاه املاکم؟چه معنی دارد این کارا؟
و خال هندویش دیگر ندارد ارزشی اصلاً
که با جراحی صورت عمل کردند خال ها را
نه حافظ داد املاکی، نه صائب دست و پا ها را
فقط می خواستند این ها، بگیرند وقت ما ها را.....؟؟؟

جوابیه (کازیسمو):

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

نخواهم این جهان هرگز؛ کشد فکرش مخ ما را!

هر آنکس چیز میبخشد نباشد مست می بخشد

نه چون این چهار تن هر دم،فروشد زندگی ها را

مگر شیراز و ترکانش چه چیزی به ز ما دارند!

چو خال هندویش بینم،کنم قالب تهی یارا

من عاشق شدم معشوق،چرا اینگونه می باید

نخواهم ترک شیرازی،دلم خواهد مبینا را!!

من در این كلبه خوشم                تو در آن اوج كه هستی خوش باش

من به عشق تو خوشم             تو به عشق هر كه هستی خوش باش!

جوابیه!

منِ بی كلبه نه دراوجم نه پیِ عشق كسی

خوشییی گر تو بدیدی سلامش برسان!

من به خود می بالم كه در این عصر یخی همدمی دارم كه دلش آینه ی خورشید است

جوابیه!

                  بالشت گر به خورشید مآبیه دل ماست
                                     بدان؛ كه این آینه ی تلخ؛ سراسر سنگ است!

هر چه هستی باش ،

اما کاش ...

نه ، جز اینم آرزویی نیست. هر چه هستی باش ، اما باش

 جوابیه:

هستم امَا ...

اندکی کافیست چشمی وا کنی

چشمهای بینگاهت را کمی بینا کنی

هر چه هستم را فقط  بنگر تو دوست

بودنی زیباست نتوانی که حاشایش کنی

زخم شدم شیشه به زخمم نشست،شیشه شدم سنگ سرم را شكست،یا رب اگر سنگ شوم لحظه ای!!بر دل این سنگ چه خواهد گذشت...؟؟؟

جوابیه!

شیشه سپس زخم شدن را چه سود

سنگ بُود سّر حیاتُ وجود!

سنگ كه گشتی دلَكَت شاد دار

نشكندت تیشه ی این روزگار!

 لبخند تو را چند صباحیست ندیدم...

                             یکبار دگر خانه ات آباد بگو سیب

 جوابیه!

خندیدنِ من گشتْ حرام؛ چند صباحیست

دوریّه توَ و خنده؛ عجب سخت گناهیست!